من او اثر رضا امیرخانی. داستان درمورد پسر (فکر کنم) ده دوازده ساله ی یه خانواده ی مذهبی و پولداره که عاشق دختر هفت ساله ی خدمتکارشون میشه. معمولا هیچ کتابی رو نصفه و نیمه رها نمیکنم، هرچقدر هم بد باشه تا پایان تحملش میکنم. ولی این کتاب افتضاح بود. انقدری بد بود که ادامه دادنش خیانت در حق زمانم و چشمام بود! نمیتونم بفهمم یه همچین فاجعه ای چطوری میتونه انقدر معروف بشه. تلاش نویسنده برای خیلی پاک و مبرا نشون دادن خانواده های مذهبی حال به هم زن بود! اینکه همین نگاهای عاشقانه و ... اگر برای دیگران باشه علتش میشه حضور شیطان و گناه. اما اگر خانواده های مذهبی با

آخرین نسل برتر اثر عباس معروفی. مجموعه داستان های کوتاه عباس معروفی. معمولا داستان کوتاه خیلی دوست ندارم ولی این مجموعه داستان برام بی نهایت زیبا و لذت بخش بود.. عباس معروفی با اختلاف خیلیییی زیاد بهترین نویسنده ی ایرانی از نظر منه. خط به خط نوشته هاش رو عمیقا با همه ی وجود حس میکنم..